pendula

Occitan

Etimologia

Del latin pendulum.

Prononciacion

lengadocian, gascon /penˈdylo̞/, /penˈdylo̞/

França (Bearn) : escotar « pendula »

provençau /pẽⁿˈdylo̞/, /pẽⁿˈdylo̞/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
pendula	pendulas
[penˈdylo̞]	[penˈdylo̞s]

pendula femenin

1. Relòtge d’ostal que lo movement es regulat per l'oscillacion d’un pendul.

Parents

• pendul
• pendulaire
• pendular

Traduccions

alemand: Uhr (de) anglés: grandfather clock (en) basc: oreka (eu) catalan: rellotge (ca)

espanhòl: reloj (es) francés: pendule (fr) italian: orologio (it) portugués: pêndulo (pt), relógio (pt)

Forma de vèrb

pendula masculin

1. Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de pendular
2. Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de pendular