perfeccion

Occitan

Etimologia

Del latin perfectio (« complèt acabament »).

Prononciacion

lengadocian, gascon /peɾfeˈt͡sju/, /peɾfeˈt͡sju/

gascon /peɾfekˈsju/, /peɾfekˈsju/

provnçau /peʀfekˈsjũⁿ/, /peʀfekˈsjũⁿ/

escotar « perfeccion »

Sillabas

per|fec|cion

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
perfeccion	perfeccions
[peɾ.fek'siu]	[peɾ.fek'sius]

perfeccion femenin

1. (Al singular) Qualitat de çò qu'es perfièch dins son genre.
2. (Religion) (Al singular) L’estat mai complit de la vida religiosa.
3. (Al plural) Qualitats excellentas, de l’alma o del còrs.
4. (Religion) (Al plural) Estat perfièch.
5. (Familar) Èsser, causa qu'a totas las qualitats.

Derivats

• perfeccionar
• perfeccionisme
• perfeccionista

Antonims

• imperfeccion

Traduccions

alemand: Vollkommenheit (de) Perfektion féminin (de) anglés: perfection (en) arabi: كمال (ar) catalan: perfecció (ca) chinés: 完美 (zh) chèc: espanhòl: perfección (es)

francés: perfection (fr) grèc: τελειότητα (el) italian: perfezione (it) neerlandés: perfectie (nl) portugués: perfeição (pt) polonés: perfekcja (pl) rus: совершенство (ru)