pesar

Occitan

Etimologia

Del latin pēnsāre.

Prononciacion

/peˈza/, /peˈza/

França (Bearn) : escotar « pesar »

Sillabas

pe | sar (2)

Vèrb

pesar

1. Determinar un pes.
2. Aver un pes.

Derivats

pesable pesada pesador pesaire pesant

pesantar pesat pesatge pesola pesuc

Traduccions

alemand: wiegen (de) anglés: to weigh (en) breton: pouezañ (br) cannada: ತೂಗು (kn) catalan: pesar (ca) chèc: vážit (cs) danés: veje (da) espanhòl: pesar (es) esperanto: pesi (eo) (1), pezi (eo) (2)

estonian: kaaluma (et) francés: peser (fr) grèc: ζυγίζω (el) italian: pesare (it) neerlandés: wegen (nl) ongrés: mér (hu) polonés: ważyć (pl) suedés: väga (sv) turc: tartmak (tr)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	pesar
Gerondiu	pesant
Participi passat
	singular			plural
masculin	pesat			pesats
femenin	pesada			pesadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	pesi pese	pesas	pesa	pesam	pesatz	pesan
Imperfach	pesavi	pesavas	pesava	pesàvem	pesàvetz	pesavan
Preterit	pesèri	pesères	pesèt	pesèrem	pesèretz	pesèron
Futur	pesarai	pesaràs	pesarà	pesarem	pesaretz	pesaràn
Condicional	pesariái	pesariás	pesariá	pesariam	pesariatz	pesarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	pese	peses	pese	pesem	pesetz	pesen
Imperfach	pesèssi	pesèsses	pesès pesèsse	pesèssem	pesèssetz	pesèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	pesa !	—	pesem !	pesatz !	—
Negatiu	—	peses pas !	—	pesem pas !	pesetz pas !	—
Nòtas