pilòta

Occitan

Etimologia

De l’italian pilota, del grèc πηδον pêdon (« governalh », « rema plana »).

Prononciacion

/piˈlɔto̞/, /piˈlɔto̞/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
pilòta	pilòtas
[piˈlɔto̞]	[piˈlɔto̞s]

pilòta femenin (al masculin: pilòt)

1. Naut. Persona qu'ajuda lo capitani d'una nau a dintrar dins un pòrt.
2. Aero Persona que mena un aeronau.
3. Persona que mena una veitura o motocicleta, especialament en competicion.

Traduccions

alemand: Pilot (de) anglés: pilot (en) basc: catalan: pilot (ca)

espanhòl: pilota (es) francés: pilote (fr) italian: pilota (it) portugués: pilota (pt)

Forma de vèrb

pilòta

1. Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de pilotar
2. Segonda persona del singular de l'indicatiu afirmatiu de pilotar