pojar

Occitan

Etimologia

Del latin vulgar *podiare, derivat de podium que dona puèg.

Prononciacion

/puˈd͡ʒa/, /puˈd͡ʒa/ (lengadocian), /puˈʒa/, /puˈʒa/ (gascon)

França (Bearn) : escotar « pojar »

Sillabas

po | jar

Vèrb

pojar

1. Anar d'un punt bas a un punt de nivèl mai naut.

Sinonims

• montar
• enquianar

Variantas dialectalas

• pujar

Traduccions

alemand : steigen (de) aragonés : puyar (anv) catalan : pujar (ca) anglés: to go up (en), to climb up (en)

espanhòl: subir (es) francés: monter (fr) italian: salire (it) neerlandés : stijgen (nl) sicilian: nchianari (scn), acchianari (scn)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	pojar
Gerondiu	pojant
Participi passat
	singular			plural
masculin	pojat			pojats
femenin	pojada			pojadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	pogi poge	pojas	poja	pojam	pojatz	pojan
Imperfach	pojavi	pojavas	pojava	pojàvem	pojàvetz	pojavan
Preterit	pogèri	pogères	pogèt	pogèrem	pogèretz	pogèron
Futur	pojarai	pojaràs	pojarà	pojarem	pojaretz	pojaràn
Condicional	pojariái	pojariás	pojariá	pojariam	pojariatz	pojarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	poge	poges	poge	pogem	pogetz	pogen
Imperfach	pogèssi	pogèsses	pogès pogèsse	pogèssem	pogèssetz	pogèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	poja !	—	pogem !	pojatz !	—
Negatiu	—	poges pas !	—	pogem pas !	pogetz pas !	—
Nòtas