Vejatz lo contengut

preceptor

Un article de Wikiccionari.

Occitan

Etimologia

Del latin praeceptor « aquel qu'ensenha, mèstre ».

Prononciacion

lengadocian /pɾesetˈtu/; gascon /pɾesepˈtu/, provençau /pʀesepˈtuʀ/

Nom comun

Declinason
Singular Plural
preceptor preceptors
[pɾesetˈtu] [pɾesetˈtus]

preceptor masculin

  1. Aquel qu'es encargat de l’instruccion e de l’educacion d’un enfant, d’un jovent. (equivalent femenin: preceptora / preceptritz)
  2. (istòria) President d'una comandariá de templièrs.

Derivats

Traduccions

Anglés

Etimologia

Del latin praeceptor « aquel qu'ensenha, mèstre ».

Prononciacion

EUA /ˈpɹiːˌsɛptəɹ/

Reialme Unit (Southern England) : escotar « preceptor »

Nom comun

Declinason
Singular Plural
preceptor preceptors

preceptor

  1. preceptor (oc)
  2. (medecina) Mètge mèstre qu'ensenha la practica al estudients.

Catalan

Etimologia

Del latin praeceptor « aquel qu'ensenha, mèstre ».

Prononciacion

Oriental /pɾəsəpˈto/
Occidental: nord-occidental /pɾesepˈto/, valencian /pɾesepˈtoɾ/

Nom comun

Declinason
Singular Plural
preceptor preceptors

preceptor masculin, (equivalent femenin: preceptora)

  1. preceptor (oc)

Espanhòl

Etimologia

Del latin praeceptor « aquel qu'ensenha, mèstre ».

Prononciacion

/pɾeθepˈtoɾ/, /pɾesepˈtoɾ/

Nom comun

Declinason
Singular Plural
preceptor preceptores

preceptor masculin (equivalent femenin: preceptora)

  1. preceptor (oc)

Portugués

Etimologia

Del latin praeceptor « aquel qu'ensenha, mèstre ».

Prononciacion

[?]

Nom comun

Declinason
Singular Plural
preceptor preceptores

preceptor masculin (abans la reforma ortografica de 1990, ara precetor, (equivalent femenin: preceptora)

  1. preceptor (oc)