publicar

Un article de Wikiccionari.
Salta a la navegació Salta a la cerca

Occitan Flag of Occitania (with star).svg

Etimologia

Del latin publicare.

Prononciacion

[pybbliˈka]

França (Bearn) : escotar « publicar »

Sillabas

pu | bli | car (3)

Open book 01.svgVèrb

publicar

  1. Far venir public, a la coneissença de totes.
  2. Sortir un document escrich, generalament un libre.

Derivats

Reviradas

Conjugason

Lengadocian
Infinitiu publicar
Gerondiu publicant
Participi passat
singular plural
masculin publicat publicats
femenin publicada publicadas
Mòde indicatiu
nombre singular plural
persona primièra segonda tresena primièra segonda tresena
ieu tu el
ela
nosautres
nosautras
vosautres
vosautras
eles
elas
Present publiqui
publique[N 1]
publicas publica publicam publicatz publican
Imperfach publicavi publicavas publicava publicàvem publicàvetz publicavan
Preterit publiquèri publiquères publiquèt publiquèrem publiquèretz publiquèron
Futur publicarai publicaràs publicarà publicarem publicaretz publicaràn
Condicional publicariái publicariás publicariá publicariam publicariatz publicarián
Mòde subjonctiu
nombre singular plural
persona primièra segonda tresena primièra segonda tresena
ieu tu el
ela
nosautres
nosautras
vosautres
vosautras
eles
elas
Present publique publiques publique publiquem publiquetz publiquen
Imperfach publiquèssi publiquèsses publiquès
publiquèsse
publiquèssem publiquèssetz publiquèsson
Mòde imperatiu
nombre singular plural
persona primièra segonda tresena primièra segonda tresena
ieu tu el
ela
nosautres
nosautras
vosautres
vosautras
eles
elas
Afirmatiu publica ! publiquem ! publicatz !
Negatiu publiques pas ! publiquem pas ! publiquetz pas !
Nòtas
  1. Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue)