purar

Occitan

Etimologia

Del latin plorare.

Prononciacion

/pyˈra/, /pyˈra/

Sillabas

pu | rar (2)

Vèrb

(lemosin) purar

1. Mostrar sa tristesa en laissar escapar de lagremas.

   Si avetz auvit per cas la font e la granda aiga e la fuelha purar, lo marmús de l'erba madura en los prats, podetz saber çò qu'ai a dire. (Marcèla Delpastre, Los Saumes pagans).

Variantas dialectalas

• plorar

Antonims

• rire

Traduccions

alemand: weinen (de) anglés: to cry (en), to weep (en) (lit.) catalan: plorar (ca) espanhòl: llorar (es) esperanto: plori (eo)

francés: pleurer (fr) italian: piangere (it) portugués: chorar (pt) romanés: a plânge (ro) sicilian: chiànciri (scn)

Conjugason

Lemosin

Infinitiu	purar
Gerondiu	purant
Participi passat
	singular			plural
masculin	purat			purats
femenin	purada			puradas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	iu	tu	eu ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	ilhs elas
Present	pure	puras	pura	puram	puratz	puran puren
Imperfach	purava	puravas puraves	purava	puravam puravem	puravatz puravetz	puravan puraven
Preterit	purei	pureras pureres	puret	pureram purerem	pureratz pureretz	pureren
Futur	purarai	puraras	purará	purarem	puraretz	puraran
Condicional	purariá	purarias	purariá	purariam	purariatz	purarian
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	iu	tu	eu ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	ilhs elas
Present	pure	pures	pure	purem	puretz	puren
Imperfach	puressa	puressas	puressa	puressam puressem	puressatz	puressan puressen
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	iu	tu	eu ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	ilhs elas
Afirmatiu	—	pura !	—	puram !	puratz !	—
Negatiu	—	puras pas !	—	puram pas !	puratz pas !	—
Nòtas