rancuna

Occitan

Etimologia

Del latin vulgar rancura, de latin classic rancor «rancòr»

Prononciacion

lengadocian, gascon /raŋˈkyno̞/, /raŋˈkyno̞/, provençau /ʀãⁿˈkynə/, /ʀãⁿˈkynə/

França (Bearn) : escotar « rancuna »

Sillabas

ran|cu|na

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
rancuna	rancunas
[raŋˈkyno̞]	[raŋˈkyno̞s]

rancuna femenin

1. Ressentida duradissa, sentiment prigond de mal èsser, opinion negativa demorant contra qualqu’un après las ofensas sofridas.
2. (religion) Proteccion d’un sant, patronatge.

Variantas dialectalas

• rancura
• rencuna (gascon)

Sinonims

• rancòr
• ressentida
• ressentiment

Parents

• rancunós