relotgèr

Un relotgèr en Tailàndia

Occitan

Etimologia

De relòtge amb lo sufix -èr.

Prononciacion

/reluˈd͡ʒɛ/, /reluˈd͡ʒɛ/

Sillabas

re | lòt | gèr

Nom comun

Declinason
Dialècte : gascon
	Singular	Plural
Masculin	relotgèr	relotgèrs
	[reluˈd͡ʒɛ]	[reluˈd͡ʒɛs]
Femenin	relotgèra	relotgèras
	[reluˈd͡ʒɛɾo]	[reluˈd͡ʒɛɾos]

relòtgèr masculin (gascon)

1. Persona que crea o repara los relòtges.
2. Persona que crea o repara las mòstras.

Parents

• relòtge
• relotgeria

Variantas dialectalas

• relotgièr
• arrelotgèr (gascon)
• pendulèr (gascon)
• relotgier (provençal), (lemosin), (vivaroalpenc)
• relotjaire (lemosin)

Traduccions

alemand: Uhrmacher (de) masculin anglés: clockmaker (en) (1), watchmaker (en) (2) basc: erlojugile (eu) masculin e femenin catalan: rellotger (ca) masculin chèc: hodinář (cs) danés: urmager (da) espanhòl: relojero (es) masculin esperanto: horloĝisto (eo) francés: horloger (fr) masculin galician: reloxeiro (gl) masculin grèc: ρολογάς (el)

islandés: úrsmiður (is) italian: orologiaio (it) masculin neerlandés: horlogemaker (nl) ongrés: órakészítő (hu), órás (hu) polonés: zegarmistrz (pl) portugués: relojoeiro (pt) masculin romanés: ceasornicar (ro) rus: часовщик (ru) suedés: urmakare (sv) ucraïnian: годинникар (uk)