arrelotgèr

Un arrelotgèr en Tailàndia

Occitan

Etimologia

De arrelòtge amb lo sufix -èr.

Prononciacion

/areluˈd͡ʒɛ/, /areluˈd͡ʒɛ/

Sillabas

ar | re | lòt | gèr (4)

Nom comun

Declinason
Dialècte : gascon
	Singular	Plural
Masculin	arrelotgèr	arrelotgèrs
	[areluˈd͡ʒɛ]	[areluˈd͡ʒɛs]
Femenin	arrelotgèra	arrelotgèras
	[areluˈd͡ʒɛɾo]	[areluˈd͡ʒɛɾos]

relòtgèr masculin (gascon)

1. persona qui fabrica, ven, repara los arrelòtges, las mòstras e las pendulas.
   • L’ arrelotgèr que i va tot doç entà reparar lo mecanisme de la vielha pendula.

Parents

• arrelòtge
• arrelotgeria

Variantas dialectalas

• relotgièr (lengadocian)
• relotgèr (gascon)
• relotgier (provençal), (lemosin), (vivaroalpenc)
• relotjaire (lemosin)

Sinonims

• pendulèr (gascon)

Traduccions

alemand: Uhrmacher (de) masculin anglés: clockmaker (en) (1), watchmaker (en) (2) basc: erlojugile (eu) masculin e femenin catalan: rellotger (ca) masculin chèc: hodinář (cs) danés: urmager (da) espanhòl: relojero (es) masculin esperanto: horloĝisto (eo) francés: horloger (fr) masculin galician: reloxeiro (gl) masculin grèc: ρολογάς (el)

islandés: úrsmiður (is) italian: orologiaio (it) masculin neerlandés: horlogemaker (nl) ongrés: órakészítő (hu), órás (hu) polonés: zegarmistrz (pl) portugués: relojoeiro (pt) masculin romanés: ceasornicar (ro) rus: часовщик (ru) suedés: urmakare (sv) ucraïnian: годинникар (uk)