requist
Aparéncia
Occitan
Etimologia
- Del occitan rĕquīsītus « necessari, cercadís »
Prononciacion
- lengadocian /reˈkist/
- provençau /ʀeˈkist/
- escotar « requist »
Adjectiu
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Dialècte : lengadocian | ||
| Singular | Plural | |
| Masculin | requist | requists |
| [reˈkist] | [reˈkists] | |
| Femenin | requista | requistas |
| [reˈkisto̞] | [reˈkisto̞s] | |
requist
- Rar, recercat
- Èsser de requista: èsser quicòm de recercat.
- preciós, excellent
- Un plat requist.
- La mangisca de la vièlha Margalida rai, èra quicòm de requist. (Joan Frederic Brun, "Setembralas")
Parents
Traduccions
| rar, recercat | |
|---|---|
| |
| Preciós, excellent | |
|---|---|
| |