Occitan

Del latin respectare, iteratiu de respicere; veire respècte.

/ɾespet'ta/, /ɾespet'ta/ França (Bearn) : escotar « respectar »

res | pec | tar (4)

Vèrb

respectar (transitiu)

Aver de deferéncia per qualqu'un.
Èsser respectuós de quicòm
S’entendre amb una o mai d'una personas dins la tòca de realizar un afar, una intriga, etc
(pronominal) Se menar convenablament.
- Los que se respèctan pas son pas respectats

Joan de Cantalausa, Diccionari de Cantalausa, (en linha):

Infinitiu	respectar
Gerondiu	respectant
Participi passat
	singular			plural
masculin	respectat			respectats
femenin	respectada			respectadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	respecti respecte^{[N 1]}	respectas	respecta	respectam	respectatz	respectan
Imperfach	respectavi	respectavas	respectava	respectàvem	respectàvetz	respectavan
Preterit	respectèri	respectères	respectèt	respectèrem	respectèretz	respectèron
Futur	respectarai	respectaràs	respectarà	respectarem	respectaretz	respectaràn
Condicional	respectariái	respectariás	respectariá	respectariam	respectariatz	respectarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	respecte	respectes	respecte	respectem	respectetz	respecten
Imperfach	respectèssi	respectèsses	respectès respectèsse	respectèssem	respectèssetz	respectèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	respecta !	—	respectem !	respectatz !	—
Negatiu	—	respectes pas !	—	respectem pas !	respectetz pas !	—
Nòtas
↑ Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue)