revenge

Occitan

Etimologia

De venjar

Prononciacion

lengadocian /reˈβend͡ʒe/, /reˈβend͡ʒe/

gascon /reˈβend͡ʒe/, /reˈβend͡ʒe/

provençau /ʀeˈvẽⁿd͡ʒe/, /ʀeˈvẽⁿd͡ʒe/

Sillabas

re|ven|ge

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
revenge	revenges
[reˈβend͡ʒe]	[reˈβend͡ʒes]

revenge masculin

1. Accion de revenjar, de se revenjar. Accion de remandar a qualqu'un un mal que vos faguèt.
2. (jòcs, espòrts) Segonda partida que se jòga a la demanda del perdent, per tal de tornar ganhar çò qu’aviá perdut.

Sinonims

• revenja
• venjança / venjament

Traduccions

alemand: Vergeltung (de), Rache (de), Revanche (de) (espòrt) anglés: revenge (en) basc: catalan: revenja (ca)

espanhòl: revancha (es), desquite (es) francés: revanche (fr) italian: rivincita (it) portugués: vingança (pt), desforra (pt), revanche (pt)

Anglés

Etimologia

Del francés mejan revenge,

Prononciacion

/ɹəˈvɛnd͡ʒ/, /ɹəˈvɛnd͡ʒ/, /ɹɪˈvɛnd͡ʒ/, /ɹɪˈvɛnd͡ʒ/, /ɹiˈvɛnd͡ʒ/, /ɹiˈvɛnd͡ʒ/

Estats Units d'America (Tèxas) : escotar « revenge »

Estats Units d'America (Connecticut) : escotar « revenge »

Sillabas

re|ven|ge

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
revenge	revenges

revenge

1. revenge ^(oc)