ronha

Occitan

Etimologia

Possiblament d'un latin vulgar *rōnĕa, varianta del latin aranĕa « aranha ».

Prononciacion

/ˈruɲo/, /ˈruɲo/

França (Bearn) : escotar « ronha »

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
ronha	ronhas
[ˈruɲo]	[ˈruɲos]

ronha femenin

1. Malautiá cutanèa contagiosa.
2. Divèrsas malautiás vegetalas.
3. Fam. Brutitge aderit a la pèl.

Traduccions

alemand: Krätze (de) femenin (malautiá d'una persona), Räude (de) femenin (malautiá d'un animal), Schorf (de) masculin (malautiá d'una planta) anglés: scabies (en), mange (en) arabi: جرب (ar) (jarab) masculin

catalan: ronya (ca) francés: gale (fr) femenin espanhòl: sarna (es) femenin, escabiosis (es) femenin, zarate (es) masculin