Vejatz lo contengut

mange

Un article de Wikiccionari.

Occitan

Etimologia

Del latin vulgar manĭcum, derivat de manĭca (cròc d'abordatge)

Prononciacion

/ˈmanʒe/

França (Bearn) - Gascon : escotar « mange »

Sillabas

man | ge (2)

Nom comun

Declinason
Singular Plural
mange manges
[ˈmanʒe] [ˈmanʒes]

(gascon) mange masculin

  1. Part, generalament estrecha e longa, d'una aisina, un instrument, etc., per ont òm l'aganta per se'n servir.

Variantas dialectalas

Traduccions

Forma de vèrb

mange

  1. Primièra persona del singular al present del subjonctiu de manjar.
  2. Tresena persona del singular al present del subjonctiu de manjar.