rumor
Aparéncia
Occitan
Etimologia
Del latin rumor (sens indetic).
Prononciacion
- lengadocian, gascon /ryˈmuɾ/
- provençau /ʀyˈmuʀ/
- escotar « rumor »
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| rumor | rumors |
| [ryˈmuɾ] | [ryˈmuɾs] |
rumor femenin
- Bruch confús d'un ensemble de voces.
- (Per extension) Bruch confús e venent de luènh e de contunh.
- Sola, una autra rumor dins la siaudor borromba;
- es lo rocol tremol e tot comol d'amor
- que monta de la comba ont romba la Palomba.
- «Lo libre dels ausèls», (Antonin Perbòsc)
- (En particular) Bruch provocat per una novèla imprevista e especialament per una novèla provocant un descontentament.
- Tot a l'encòp las gents se son botadas d'ondejar coma per accompanhar aquela rumor emborrassada que nos envertolha tot. «Ciutats», (Joan Ros)
- (Per extension) Movement de suspicion publica contra qualqu’un.
- Es " un pauc gorrinassa " dison las gelosas del barri. Anirem pas pus luènh e nos espandirem pas sus de rumors. Una rumor es una rumor e siem pas aquí per portar de vin dins la tina de totas las rumors que se passejan. «Los uòus», (Sèrgi Viaule)
- (Per extension) Informacion difusada que se'n dobta d'èsser verai.
- Es una necessitat d'enquista. Dins aquesta mena de trabalh, la mendre rumor se deu de remontar fins al responsable de las investigacions. Cada detalh es pres en consideracion. «Na Balfet», (Sèrgi Viaule)
Sinonims
Traduccions
Catalan
Etimologia
Del latin rumor (sens indetic).
Prononciacion
- /ruˈmoɾ/
- Espanha (Sueca) : escotar « rumor »
- Espanha (Tarragona) : escotar « rumor »
- escotar « rumor »
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| rumor | ruˈmoɾ |
| [ry'mu] | [rumors] |
rumor femenin
Anglés
EUA
Etimologia
Del latin rumor (sens indetic).
Prononciacion
- /ˈɹumɚ/
- escotar « rumor »
- Reialme Unit (Southern England) : escotar « rumor »
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| rumor | rumors |
rumor femenin
- Usatge ancian rumor
Variantas dialectalas
- RU: rumour
Espanhòl
Etimologia
Del latin rumor (sens indetic).
Prononciacion
- /ruˈmoɾ/
- escotar « rumor »
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| rumor | rumors |
rumor femenin
Latin
Nom comun
| Cas | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominatiu | rumor | rumores |
| Vocatiu | rumor | rumores |
| Accusatiu | rumorem | rumores |
| Genitiu | rumoris | rumorum |
| Datiu | rumori | rumoribus |
| Ablatiu | rumore | rumoribus |
rumor femenin
Portugués
Etimologia
Del latin rumor (sens indetic).
Prononciacion
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| rumor | rumores |
rumor femenin
Categorias :
- occitan
- Mots en occitan eissits d’un mot en latin
- Noms comuns en occitan
- catalan
- Mots en catalan eissits d’un mot en latin
- anglés
- Mots en anglés eissits d’un mot en latin
- espanhòl
- Mots en espanhòl eissits d’un mot en latin
- Noms comuns en espanhòl
- latin
- Noms comuns en latin
- portugués
- Mots en portugués eissits d’un mot en latin
- Noms comuns en portugués