secar

Occitan

Etimologia

Del latin sĭccare.

Prononciacion

/seˈka/, /seˈka/

França (Bearn) : escotar « secar »

Vèrb

secar

1. Venir sec.
2. Far venir sec, tirar l'aiga.

Variantas dialectalas

• sechar (lemosin)

Traduccions

alemand: dörren (de), dorren (de) anglés: to dry (en) catalan: secar (ca) espanhòl: secar (es) esperanto: sekigi (eo) francés: sécher (fr)

italian: seccare (it) ongrés: szárad (hu) (1), szárít (hu) (2) portugués: secar (pt) romanés: a seca (ro) sicilian: siccari (scn) valon: souwer (wa)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	secar
Gerondiu	secant
Participi passat
	singular			plural
masculin	secat			secats
femenin	secada			secadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	sequi seque	secas	seca	secam	secatz	secan
Imperfach	secavi	secavas	secava	secàvem	secàvetz	secavan
Preterit	sequèri	sequères	sequèt	sequèrem	sequèretz	sequèron
Futur	secarai	secaràs	secarà	secarem	secaretz	secaràn
Condicional	secariái	secariás	secariá	secariam	secariatz	secarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	seque	seques	seque	sequem	sequetz	sequen
Imperfach	sequèssi	sequèsses	sequès sequèsse	sequèssem	sequèssetz	sequèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	seca !	—	sequem !	secatz !	—
Negatiu	—	seques pas !	—	sequem pas !	sequetz pas !	—
Nòtas