sublim

Occitan

Etimologia

Del latin sublimis « enauçat, naut, sublim ».

Prononciacion

/syˈβlin/, /syˈβlin/

Sillabas

su|blim

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	sublim	sublims
	[syˈβlin]	[syˈβlins]
Femenin	sublima	sublimas
	[syˈβlimo̞]	[syˈβlimo̞s]

sublim

1. (melhoratiu) Qu'es al gra mai naut de l’elevacion, de la grandor, de la noblesa, de la beutat.

Variantas dialectalas

• sublime

Derivats

• sublimament
• sublimissim
• sublimitat
• sublimisséncia

Parents

• sublimacion
• sublimar

Locucions derivadas

• Sublima Pòrta

Traduccions

alemand: grandios (de), vortrefflich (de) anglés: sublime (en) basc: catalan: sublim (ca)

espanhòl: sublime (es), portentoso (es) francés: sublime (fr) italian: sublime (it) portugués: sublime (pt)

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
sublim	sublims
[syˈβlin]	[syˈβlins]

sublim masculin

1. Çò qu’i a de fòrça grand, de fòrça enauçat, d’excellent dins los sentiments, dins las acions vertuosas, dins l'estil.

Variantas dialectalas

• sublime

Traduccions

alemand: grandios (de), vortrefflich (de), sublim (de) anglés: sublime (en) basc: catalan: sublim (ca)

espanhòl: sublime (es), portentoso (es) francés: sublime (fr) italian: sublime (it) portugués: sublime (pt)

Alemand

Etimologia

Del latin sublimis « enauçat, naut, sublim ».

Prononciacion

/zʊpˈliːm/, /zʊpˈliːm/

Sillabas

su|blim

Adjectiu

sublim

1. sublim ^(oc)

Catalan

Etimologia

Del latin sublimis « enauçat, naut, sublim ».

Prononciacion

Oriental: central /suˈβɫim/, /suˈβɫim/, balear /subˈbɫim/, /subˈbɫim/

Occidental: /suˈbɫim/, /suˈbɫim/

Sillabas

su|blim

Nom comun e adjectiu

sublim

Declinason
Singular	Plural
sublim	sublims

1. sublim ^(oc)