subordinacion
Occitan
Etimologia
- Del bas latin subordinatio « subordonar ».
Prononciacion
- lengadocian, gascon /syβuɾðinaˈsju/
- provençau /sybuʀdinaˈjũⁿ/
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| subordinacion | subordinacions |
| [syβuɾðinaˈsju] | [syβuɾðinaˈsjus] |
subordinacion femenin
- Òrdre ierarquic establit entre de personas e que fa que las unas dependon de las autras dins una relacion de poder unidireccionala.
- (en particular) Dependéncia d’una persona al vejaire d'una autra.
- Dependéncia d'unas causa en consideracion d’autras.
- (gramatica) Accion d’unir una proposicion segondària a una proposicion màger.
Parents
Traduccions
|