subrogar

Occitan

Etimologia

Del latin subrogare.

Prononciacion

lengadocian /syβɾuˈɣa/, /syβɾuˈɣa/

provençau /subʀuˈga/, /subʀuˈga/

Vèrb

subrogar

1. (Drech) Substituir, metre a la plaça de qualqu’un.
2. (En particular, justícia) Nomenar un jutge a la plaça d’un autre.
3. (Per extension) Substituir en parlant de las causas.

Derivats

• subrogat

Parents

• subrogacion
• subrogatòri

Sinonims

• remplaçar
• substituir

Traduccions

alemand: ersetzen (de), substituieren (de) anglés: subrogate (en), substitute (en) basc: catalan: subrogar (ca)

espanhòl: subrogar (es) francés: subroger (fr) italian: subrogare (it) portugués: subrogar (pt)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	subrogar
Gerondiu	subrogant
Participi passat
	singular			plural
masculin	subrogat			subrogats
femenin	subrogada			subrogadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	subrògui subrògue	subrògas	subròga	subrogam	subrogatz	subrògan
Imperfach	subrogavi	subrogavas	subrogava	subrogàvem	subrogàvetz	subrogavan
Preterit	subroguèri	subroguères	subroguèt	subroguèrem	subroguèretz	subroguèron
Futur	subrogarai	subrogaràs	subrogarà	subrogarem	subrogaretz	subrogaràn
Condicional	subrogariái	subrogariás	subrogariá	subrogariam	subrogariatz	subrogarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	subrògue	subrògues	subrògue	subroguem	subroguetz	subròguen
Imperfach	subroguèssi	subroguèsses	subroguès subroguèsse	subroguèssem	subroguèssetz	subroguèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	subròga !	—	subroguem !	subrogatz !	—
Negatiu	—	subrògues pas !	—	subroguem pas !	subroguetz pas !	—
Nòtas

Catalan

Etimologia

Del latin subrogare.

Prononciacion

Oriental: central /subruˈɣa/, /subruˈɣa/; balear /subroˈɣa/, /subroˈɣa/, /subruˈɣa/, /subruˈɣa/

Occidental: nord-occidental /subroˈɣa/, /subroˈɣa/; valencian /subroˈɣaɾ/, /subroˈɣaɾ/, /subroˈɣa/, /subroˈɣa/

Vèrb

subrogar

1. subrogar ^(oc)

Espanhòl

Etimologia

Del latin subrogare.

Prononciacion

/ˌsuβ̞roˈɣ̞aɾ/, /ˌsuβ̞roˈɣ̞aɾ/

Vèrb

subrogar

1. subrogar ^(oc)

Portugués

Etimologia

Del latin subrogare.

Prononciacion

[?]

Vèrb

subrogar

1. subrogar ^(oc)