taravèla

Occitan

Etimologia

Del latin terebra de tero, fregar

Prononciacion

/taɾaˈβɛlo/, /taɾaˈβɛlo/

França (Bearn) - Lengadocian : escotar « taravèla »

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
taravèla	taravèlas
[taɾaˈβɛlo]	[taɾaˈβɛlos]

taravèla (lengadocian) , (provençau) ; femenin

De taravèlas

1. Esplech de metal, amb un margue de fusta que servís de far de traucs redonds, per rotacion, dins una pèça de fusta o dins una autra matèria.
2. Esplech mecanic que servís de far de traucs: traucadoira.
3. Bartavèla de molin
4. Longa peça de fusta que manten la carga d'una carreta.

taravèla (lengadocian) , (provençau) ; masculin o femenin

1. (figurat) Persona destimborlada

Sinonims

• virona

Derivats

• taravelar
• taravelon

Variantas dialectalas

Esplech manual

• taravèra (gascon)
• taravela (vivaroalpenc)

Esplech mecanic

• traucadera (gascon)

Parents

• taravèl
• taravol

Traduccions

Espech de man per traucar
alemand: Stangenbohrer (en), Bohrwinde (de) femenin (2), Handbohrmaschine (de) femenin (2) auger (en), anglés: auger (en), drill (en) basc: catalan: auger (ca)	espanhòl: barrena (es) francés: tarière (fr) femenin (1), chignole (fr) femenin (1) italian: trivella (it) portugués: trado (pt)

Forma de vèrb

taravèla (lengadocian)

1. tresena persona del singular del present de l'indicatiu de taravelar
2. segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de taravelar