trobar

Occitan

Etimologia

Del latin vulgar *tropare.

Prononciacion

/tɾuˈβa/, /tɾuˈβa/

França (Bearn) : escotar « trobar »

Vèrb

trobar

1. Arribar a sa tòca aprèp una cerca.
2. (lengadocian) Rencontrar.

Sinonims

• trapar

Derivats

• trobada
• trobador
• trobairitz

Traduccions

afrikaans: om te vind (af) alemand: finden (de) anglés: to find (en) breton: kavout (br) catalan: trobar (ca) chèc: nacházet (cs) imperfectiu, najít (cs) perfectiu espanhòl: encontrar (es)

francés: trouver (fr) italian: trovare (it) neerlandés: vinden (nl) romanés: a găsi (ro) naut sorab: namakać (hsb) perfectiu, nanć (hsb) perfectiu sicilian: attruvari (scn), acciari (scn)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	trobar
Gerondiu	trobant
Participi passat
	singular			plural
masculin	trobat			trobats
femenin	trobada			trobadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	tròbi tròbe	tròbas	tròba	trobam	trobatz	tròban
Imperfach	trobavi	trobavas	trobava	trobàvem	trobàvetz	trobavan
Preterit	trobèri	trobères	trobèt	trobèrem	trobèretz	trobèron
Futur	trobarai	trobaràs	trobarà	trobarem	trobaretz	trobaràn
Condicional	trobariái	trobariás	trobariá	trobariam	trobariatz	trobarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	tròbe	tròbes	tròbe	trobem	trobetz	tròben
Imperfach	trobèssi	trobèsses	trobès trobèsse	trobèssem	trobèssetz	trobèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	tròba !	—	trobem !	trobatz !	—
Negatiu	—	tròbes pas !	—	trobem pas !	trobetz pas !	—
Nòtas