tutelar

Occitan

Etimologia

(adj) Del latin tutelaris de tueor (« gaitar fixament » d’ont « susvelhar, protegir »).

(verb) De tutèla.

Sillabas

tu|te|lar

Adjectiu

Declinason
Dialècte : legadocian, gascon
	Singular	Plural
Masculin	tutelar	tutelara
	[tytɛ'laɾ]	[tytɛ'laɾs]
Femenin	tutelars	tutelaras
	[tytɛ'laɾo̞]	[tytɛ'laɾo̞s]

tutelar

1. Que ten qualqu'un, quicòm sota sa tutèla o proteccion.
   • Las divinitats tutelaras de Roma.

Variantas dialectalas

• tutelari

Parents

• tutèla
• tutor

Sinonims

• protector
• defensor
• apotropaíc

Traduccions

alemand: vormundschaftlich (de) anglés: tutelary (en) catalan: tutelar (ca) basc: tutelar (eu)

espanhòl: tutelar (es) francés: tutélaire (fr) italian: tutelare (it) portugués: tutelar (pt)

Vèrb

Prononciacion

/tytɛ'la/, /tytɛ'la/ tutèlar

1. Protegir, defendre.
2. Exercir la tutèla sus qualqu'un coma tutor.

Parents

• tutèla
• tutor

Traduccions

alemand: schützen (de), verteidigen (de) anglés: guard (en), guard (en) catalan: tutelar (ca) basc:

espanhòl: tutelar (es) francés: protéger (fr) italian: tutelare (it) portugués: tutelar (pt)

Lengadocian

Infinitiu	tutelar
Gerondiu	tutelant
Participi passat
	singular			plural
masculin	tutelat			tutelats
femenin	tutelada			tuteladas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	tutèli tutèle	tutèlas	tutèla	tutelam	tutelatz	tutèlan
Imperfach	tutelavi	tutelavas	tutelava	tutelàvem	tutelàvetz	tutelavan
Preterit	tutelèri	tutelères	tutelèt	tutelèrem	tutelèretz	tutelèron
Futur	tutelarai	tutelaràs	tutelarà	tutelarem	tutelaretz	tutelaràn
Condicional	tutelariái	tutelariás	tutelariá	tutelariam	tutelariatz	tutelarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	tutèle	tutèles	tutèle	tutelem	tuteletz	tutèlen
Imperfach	tutelèssi	tutelèsses	tutelès tutelèsse	tutelèssem	tutelèssetz	tutelèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	tutèla !	—	tutelem !	tutelatz !	—
Negatiu	—	tutèles pas !	—	tutelem pas !	tuteletz pas !	—
Nòtas

Catalan

Etimologia

(adj) Del latin tutelaris de tueor (« gaitar fixament » d’ont « susvelhar, protegir »).

(verb) De tutela.

Sillabas

tu|te|lar

Adjectiu

Prononciacion

Oriental: central /tutəˈɫar/, /tutəˈɫar/, balear /tutəˈɫa/, /tutəˈɫa/

Occidental: /tuteˈɫaɾ/, /tuteˈɫaɾ/

tutelar masculin o femenin, (plurals: tutelars)

1. tutelar ^(oc)

Vèrb

Prononciacion

Oriental: /tutəˈɫa/, /tutəˈɫa/

Occidental: nord-occidental /tuteˈɫa/, /tuteˈɫa/, valencian /tuteˈɫaɾ/, /tuteˈɫaɾ/

tutelar

1. tutelar ^(oc)

Espanhòl

Etimologia

(adj) Del latin tutelaris de tueor (« gaitar fixament » d’ont « susvelhar, protegir »).

(verb) De tutela.

Prononciacion

/tuteˈlaɾ/, /tuteˈlaɾ/

Sillabas

tu|te|lar

Adjectiu

tutelar masculin o femenin, (plurals: tutelares)

1. tutelar ^(oc)

Vèrb

tutelar

1. tutelar ^(oc)

Portugués

Etimologia

(adj) Del latin tutelaris de tueor (« gaitar fixament » d’ont « susvelhar, protegir »).

(verb) De tutela.

Prononciacion

Portigal /tutɨˈlaɾ/, /tutɨˈlaɾ/; Brasil /tuteˈla(ɾ)/, /tuteˈla(ɾ)/

Sillabas

tu|te|lar

Adjectiu

tutelar masculin o femenin, (plurals: tutelares)

1. tutelar ^(oc)

Vèrb

tutelar

1. tutelar ^(oc)