vagabond
Aparéncia
Occitan
Etimologia
Del latin vagabundus de vagari, « vagar ».
Prononciacion
- lengadocian, gascon /baɣaˈβun/
- Lengadocian : escotar « vagabond »
- provençau /vagaˈbũⁿ/,
Sillabas
va|ga|bond
Adjectiu
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Dialècte : lengadocian, gascon | ||
| Singular | Plural | |
| Masculin | vagabond | vagabonds |
| [baɣaˈβun] | [baɣaˈβuns] | |
| Femenin | vagabonda | vagabondas |
| [baɣaˈβundo̞] | [baɣaˈβundo̞s] | |
vagabond (lengadocian) , (provençau)
- Que vaga d’aicí, d’alà.
- (figurat) Sens pas cap òrdre, inconstant, cambiadís.
Variantas dialectalas
- vagamond (gascon)
Sinonims
- barrutlaire (lengadocian)
- barruar (gascon)
- caminaire
- geurnòt (marchés)
- rodaire
- rebalaire
Derivats
Parents
Traduccions
|
|
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Dialècte : lengadocian, gascon | |
| Singular | Plural |
| vagabond | vagabonds |
| [baɣaˈβun] | [baɣaˈβuns] |
vagabond (lengadocian) , (provençau) ; masculin, (femenin: vagabonda)
Sinonims
Traduccions
|
|
Anglés
Etimologia
Del latin vagabundus de vagari, « vagar ».
Prononciacion
- RU /ˈvægəˌbɒnd/
- EUA /ˈvægəˌbɑnd/
Sillabas
va|ga|bond
Adjectiu
vagabond
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| vagabond | vagabonds |
vagabond
Francés
Etimologia
Del latin vagabundus de vagari, « vagar ».
Prononciacion
- /vaɡabɔ̃/
Sillabas
va|ga|bond
Adjectiu
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Singular | Plural | |
| Masculin | vagabond | vagabonds |
| [vaɡabɔ̃] | [vaɡabɔ̃] | |
| Femenin | vagabonde | vagabondes |
| [vaɡabɔ̃d] | [vaɡabɔ̃d] | |
vagabond
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| vagabond | vagabonds |
| [vaɡabɔ̃] | |
vagabond