vast
Occitan
Etimologia
- Del latin vastus.
Prononciacion
- lengadocian, gascon /ˈbast/
- provençau /ˈvast/
- França (Bearn) : escotar « vast »
Adjectiu
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Singular | Plural | |
| Masculin | vast | vasts |
| [ˈbast] | [ˈbasts] | |
| Femenin | vasta | vastas |
| [ˈbasto̞] | [ˈbasto̞s] | |
vast
- Qu'es d’una espandida granda.
- La vasta mar.
- (figurat) Que mòstra pas de tèrme, en parlant de las causas moralas, de las concepcions de la ment, etc.
- Una persona d’una vasta erudicion.
- (figurat) D’una espandida fòra del comun, que compren un fais de sciéncias, de coneissenças, o qu'es capable de grands afars, de grandas entrepresas, en parlant d'una intelligéncia, de la ment.
- Es de ment vasta, un vast engenh.
Derivats
Traduccions
Anglés
Etimologia
- Del latin vastus.
Prononciacion
RU /vɑːst/, EUA /væst/
Adjectiu
vast
Catalan
Etimologia
- Del latin vastus.
Prononciacion
Espanha (Barcelona) : escotar « vast »
Prononciacion
- Balearic, Valencian /ˈvast/
- Central /ˈbast/
Adjectiu
vast (feminin vasta, masculin plural vasts o vastos, feminin plural vastes)