acabar

Occitan

Etimologia

Del latin vulgar *accapāre.

Prononciacion

/akaˈβa/, /akaˈβa/

França (Bearn) : escotar « acabar »

Vèrb

acabar

1. Arribar a la fin, finir.

Sinonims

• finir
• terminar

Variantas dialectalas

• 'chabar (lemosin)

Antonims

• començar

Traduccions

alemand: enden (de), beenden (de), zu Ende bringen anglés: to end (en), to finish (en) catalan: acabar (ca) chèc: dokončit (cs) espanhòl: acabar (es) francés: finir (fr), terminer (fr), achever (fr) gaelic irlandés: críochnaigh (ga) grèc: τελειώνω (el)

italian: finire (it), terminare (it) ongrés: befejez (hu) polonés: kończyć (pl); dokonywać (pl), dokonać (pl) portugués: acabar (pt) romanés: a finisa (ro), a termina (ro) rus: окончить (ru) perfectiu, закончить (ru) perfectiu sicilian: finiri (scn), accabbari (scn), accapari (scn) ucraïnian: закінчувати (uk)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	acabar
Gerondiu	acabant
Participi passat
	singular			plural
masculin	acabat			acabats
femenin	acabada			acabadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	acabi acabe	acabas	acaba	acabam	acabatz	acaban
Imperfach	acabavi	acabavas	acabava	acabàvem	acabàvetz	acabavan
Preterit	acabèri	acabères	acabèt	acabèrem	acabèretz	acabèron
Futur	acabarai	acabaràs	acabarà	acabarem	acabaretz	acabaràn
Condicional	acabariái	acabariás	acabariá	acabariam	acabariatz	acabarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	acabe	acabes	acabe	acabem	acabetz	acaben
Imperfach	acabèssi	acabèsses	acabès acabèsse	acabèssem	acabèssetz	acabèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	acaba !	—	acabem !	acabatz !	—
Negatiu	—	acabes pas !	—	acabem pas !	acabetz pas !	—
Nòtas

Gascon

Infinitiu	acabar
Gerondiu	acabant
Participi passat
	singular			plural
masculin	acabat			acabats
femenin	acabada			acabadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	jo	tu	eth era	nosautes nosautas	vosautes vosautas	eths eras
Present	acabi	acabas	acaba	acabam	acabatz	acaban
Imperfach	acabavi	acabavas	acabava	acabàvam	acabàvatz	acabavan
Preterit	acabèi	acabès	acabè	acabèm	acabètz	acabèn
Futur	acabarèi	acabaràs	acabarà	acabaram	acabaratz	acabaràn
Condicional	acabarí	acabarés	acabaré	acabarem	acabaretz	acabarén
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	jo	tu	eth era	nosautes nosautas	vosautes vosautas	eths eras
Present	acabi	acabes	acabe	acabem	acabetz	acaben
Imperfach	acabèssi	acabèsses	acabèsse	acabèssem	acabèssetz	acabèssen
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	jo	tu	eth era	nosautes nosautas	vosautes vosautas	eths eras
Afirmatiu	—	acaba !	—	acabem !	acabatz !	—
Negatiu	—	ne acabes pas !	—	ne acabem pas !	ne acabetz pas !	—

Catalan

Etimologia

Del latin vulgar *accapāre.

Prononciacion

/əkəˈβa/, /əkəˈβa/ (oriental), /akaˈβa/, /akaˈβa/ (nòrd-occidental), /akaˈβaɾ/, /akaˈβaɾ/ (valencian)

Espanha (Manresa) : escotar « acabar »

Vèrb

acabar

1. Acabar.

Derivats

• acabament

Antonims

• començar

Espanhòl

Etimologia

Del latin vulgar *accapāre.

Prononciacion

/akaˈβaɾ/, /akaˈβaɾ/

Vèrb

acabar

1. Acabar.

Derivats

• acabamiento

Antonims

• comenzar
• empezar