aparéncia
Aparéncia
Occitan
Etimologia
- Del latin apparentia,
Prononciacion
/apaˈɾensjo̞/, provençau /apaˈʀẽⁿjo̞/ França (Bearn) : escotar « aparéncia »
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| aparéncia | aparéncias |
| [apaˈɾensjo̞] | [apaˈɾensjo̞s] |
aparéncia femenin
- Aspècte, signe exterior
- Prene suènh de son aparéncia.
- Signes exteriors que menan a un jutjament sul caractèr d'una persona, un acte, etc
- Las aparéncias son enganairas.
- (filosofia) Aspècte que presenta una causa, a la diferéncia de son èsser vertadièr.
Variantas dialectalas
- aparença (gascon)