aturar

Occitan

Etimologia

Del latin vulgar *attūrare, en latin classic obtūrare.

Prononciacion

/atyˈɾa/, /atyˈɾa/

Sillabas

a | tu | rar

Vèrb

aturar (lengadocian)

1. Arrestar, empachar quicòm de se bolegar.

Traduccions

alemand: anhalten (de) anglés: to stop (en) catalan: aturar (ca) espanhòl: detener (es)

francés: arrêter (fr) italian: fermare (it), smettere (it) sicilian: firmari (scn), smèttiri (scn)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	aturar
Gerondiu	aturant
Participi passat
	singular			plural
masculin	aturat			aturats
femenin	aturada			aturadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	aturi ature	aturas	atura	aturam	aturatz	aturan
Imperfach	aturavi	aturavas	aturava	aturàvem	aturàvetz	aturavan
Preterit	aturèri	aturères	aturèt	aturèrem	aturèretz	aturèron
Futur	aturarai	aturaràs	aturarà	aturarem	aturaretz	aturaràn
Condicional	aturariái	aturariás	aturariá	aturariam	aturariatz	aturarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	ature	atures	ature	aturem	aturetz	aturen
Imperfach	aturèssi	aturèsses	aturès aturèsse	aturèssem	aturèssetz	aturèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	atura !	—	aturem !	aturatz !	—
Negatiu	—	atures pas !	—	aturem pas !	aturetz pas !	—
Nòtas

Catalan

Etimologia

Del latin vulgar *attūrare, en latin classic obtūrare.

Prononciacion

/ətuˈɾa/, /ətuˈɾa/ (oriental), /atuˈɾa/, /atuˈɾa/ (nòrd occidental), /atuˈɾaɾ/, /atuˈɾaɾ/ (valencian)

Espanha (Barcelona) : escotar « aturar »

Vèrb

aturar

1. Aturar.

Portugués

Etimologia

Del latin vulgar *attūrare, en latin classic obtūrare.

Prononciacion

Portugal /ɐtuˈɾaɾ/, /ɐtuˈɾaɾ/

Vèrb

aturar

1. suportar, tolerar
2. endurar