boclèr

Un boclèr cèlta trobat en Anglatèrra

Occitan

Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

Prononciacion

/buˈkle/, /buˈkle/

Nom comun

Declinason
Dialècte : gascon
Singular	Plural
boclèr	boclèrs
[buˈkle]	[buˈkles]

boclèr masculin (gascon)

1. Arma defensiva, portada per un combatent entà emparar's e hèita ordinàriamant de lenha, de metau o de coire.

Variantas dialectaus

• bloquièr
• bloquier
• escut
• targa

Traduccions

alemand: Schild (de) masculin anglés: shield (en) catalan: escut (ca) masculin dyirbal : bigan (dbl) eslau ancian: штитъ (cu) masculin espanhòl: escudo (es) masculin francés: bouclier (fr) masculin, écu (fr) masculin georgian: ფარი (ka) huron : ɩandieᴕara (huron)

islandés: skjöldur (is) masculin italian: scudo (it) masculin nhanda : wurnda (nha) paiute del nòrd : tabbu (pao) portugués: escudo (pt) masculin rus: щит (ru) masculin tharrgari : wurda (dhr) wajarri : gurnda (wbv)