capèl

Occitan

Etimologia

Del latin vulgar cappellus.

Prononciacion

/kaˈpɛl/, /kaˈpɛl/

Lengadocian : escotar « capèl »

Sillabas

ca | pèl

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
capèl	capèls
[kaˈpɛl]	[kaˈpɛls]

capèl masculin

1. Vestit que servís per cobrir lo cap.

Variantas dialectalas

• capèth (gascon)
• capèu (provençal)
• chapeu (lemosin)
• chapèu (auvernhat), (gascon), (vivaroaupenc)
• chapiau (marchés)

Derivats

• capelada

Traduccions

alemand: Hut (de) masculin anglés: hat (en) armèni: գլխարկ (hy) catalan: barret (ca), capell (ca) espanhòl: sombrero (es) masculin esperanto: ĉapelo (eo) francés: chapeau (fr) masculin francoprovençau/arpitan: chapél (frp)

islandés: hattur (is) italian: cappello (it) masculin neerlandés: hoed (nl) ongrés: kalap (hu) polonés: kapelusz (pl) sicilian: cappeddu (scn) masculin turc: şapka (tr) valon: tchapea (wa)