capèu

Occitan

Etimologia

Dau latin vulgar cappellus.

Prononciacion

/kaˈpɛw/, /kaˈpɛw/

Sillabas

ca | pèu (2)

Nom comun

capèu masculin (provençau)

1. Vestit que servís per cubrir la tèsta.

Variantas dialectalas

• capèth (gascon)
• capèl (lengadocian)
• chapeu (lemosin)
• chapèu (auvernhat), (gascon) (Bearn), (vivaroaupenc)

Derivats

• capelada

Traduccions

alemand: Hut (de) anglés: hat (en) armèni: գլխարկ (hy) catalan: barret (ca), capell (ca) espanhòl: sombrero (es) esperanto: ĉapelo (eo) francés: chapeau (fr) francoprovençau/arpitan: chapél (frp)

islandés: hattur (is) italian: cappello (it) neerlandés: hoed (nl) ongrés: kalap (hu) polonés: kapelusz (pl) sicilian: cappeddu (scn) turc: şapka (tr) valon: tchapea (wa)