caravanseralh

Occitan

Etimologia

Del persan کاروانسرای, karwansaray, de کاروان, kārwān (« còla de viatjaires, caravana »), e سرای (sarāy, « ostal »).

Prononciacion

/kaɾaβanˈseɾaʎ/, /kaɾaβanˈseɾaʎ/, provençau /kaʀaβãⁿˈseʀaʎ/, /kaʀaβãⁿˈseʀaʎ/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
caravanseralh	caravanseralhs
[kaɾaβanˈseɾaʎ]	[kaɾaβanˈseɾaʎs]

caravanseralh masculin

Lo caravanseralh de Karaj (Iran)

1. Vasta ostalariá destinada a lotjar totes los membres de las caravanas: viatjaires, comerçants, merças e bèstias de carga.

Derivats

• caravanièr
• caravana

Traduccions

alemand: Karawanserei (de) anglés: caravansary (en), caravanserai (en) basc: Karabarsa (eu) catalan: caravanserai (ca)

espanhòl: caravasar (es) francés: caravansérail (fr) italian: caravanserraglio (it) portugués: caravanserai (pt)