certan
Occitan
Etimologia
Prononciacion
/seɾˈtan/, provençau /seʀˈtãⁿ/
Sillabas
cer|tan
Adjectiu
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Singular | Plural | |
| Masculin | certan | certans |
| [seɾˈtan] | [seɾˈtans] | |
| Femenin | certana | certanas |
| [seɾˈtano̞] | [seɾˈtano̞s] | |
certan
- Indubitable.
- Fixat ; determinat.
- L’enregistrament dona als actes una data certana.
- Qu'es asseguat de´quicòm, que'n ten la certitud.
- Soi certan de capitar.
- Qu'es de determinar ; que se vòl pas determinar.
- Dans certanas escasenças.
- Un certan nombre d’animals.
- (eufemisme) D’un biais indéterminat, per amenir un expression que se pensa èsser de tròp absoluda.
- Aquel òme gausís d’una certana reputacion.
- (matematicas) Se dich d’un eveniment comprenent totas las escasenças d’una experiéncia aleatòria, es a dire, egal a l’univèrs.
Sinonims
Traduccions
| Sens general | |
|---|---|
|
| |
| Sens fixat | |
|---|---|
|
| |
Pronom indefinit
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Singular | Plural | |
| Masculin | certan | certans |
| [seɾˈtan] | [seɾˈtans] | |
| Femenin | certana | certanas |
| [seɾˈtano̞] | [seɾˈtano̞s] | |
certan
- Pronom indefinit que designa una persona que l’identitat pauc impòrta.