chantatge

Occitan

Etimologia

(nom 1) Del francés chanter « cantar »

(nom 2) De cantar

Sillabas

chan|ta|ge

Nom comun 1

lengadocian /t͡ʃanˈtad͡ʒe/, /t͡ʃanˈtad͡ʒe/, gascon /t͡ʃanˈtaʒe/, /t͡ʃanˈtaʒe/, provençau /t͡ʃãⁿˈtad͡ʒe/, /t͡ʃãⁿˈtad͡ʒe/

chantatge masculin

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
chantatge	chantatges
[t͡ʃanˈtad͡ʒe]	[t͡ʃanˈtad͡ʒes]

1. Accion d’extorquir d’argent a qualqu’un o de lo constrénher sota menaça de difamacion.

Sinonims

• extorsion

Traduccions

alemand: Erpressung (de) anglés: blackmail (en) basc: txantaje (eu) catalan: xantatge (ca)

espanhòl: chantaje (es) francés: chantage (fr) italian: ricatto (it) portugués: chantagem (pt)

Nom comun 2

Prononciacion

lenosin /tsanˈtadze/, /tsanˈtadze/

chantatge (lemosin) masculin

Declinason
Dialècte : lemosin
Singular	Plural
chantatge	chantatges
[tsanˈtadze]

1. Accion de chantar
2. Accion de Chantar de chants funèbres

Variantas dialectalas

• cantatge