concedir

Occitan

Etimologia

Del latin concedere, format de cedere e del prefixe con-.

Prononciacion

/kunseˈði/, /kunseˈði/, provençau /kũⁿseˈdi/, /kũⁿseˈdi/ França (Bearn) : escotar « concedir »

Vèrb

concedir

1. Balhar, autrejar un privilègi, una favor.
2. Acordar, per un Estat, a una companhiá, sota de condicions, de bastir un malhum e de l’expleitar als despenses e beneficis d'ela.
3. (figurat) Plegar sus un punt, dins una discussion, acordar una causa contestada.

Derivats

• concession

Traduccions

alemand: zugeben (de) anglés: concede (en) basc: eman (eu) catalan: concedir (ca)

espanhòl: conceder (es) francés: concéder (fr) italian: concedere (it) portugués: conceder (pt)

Catalan

Etimologia

Del latin concedere, format de cedere e del prefixe con-.

Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « concedir »

Prononciacion

Oriental: central /kunsəˈði/, /kunsəˈði/, balear /konsəˈði/, /konsəˈði/, /kunsəˈði/, /kunsəˈði/

Occidental: nord-occidental /konseˈði/, /konseˈði/, valencian /konseˈðiɾ/, /konseˈðiɾ/

Vèrb

concedir

1. concedir ^(oc)