constellacion
Occitan
Etimologia
Del latin constellatio, derivat de stella' (« estela »).
Prononciacion
- /kuns/tel/la/'tju/
- (provençau) /kuns/tel/la/'tjun/
Sillabas
cons | tel | la | cion (4)
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Dialècte : lengadocian | |
| Singular | Plural |
| constellacion | constellacions |
| [kuns/tel/la/'tju] | [kuns/tel/la/'tjus] |
constellacion femenin
- (Astronomia) Grop d’un cèrt nombre d’estelas sus l'esfèra celèsta, dessenhant una figura reconeissabla.
- (Astrologia) Grop d’estelas fixas dem zodiac que se donèt un nom segon la figura que sembla representar.
- (Analogia) Ensemble d’un meteis tipe d’engenhs espacials, plan sovent de satellits, visant a cobrir una zòna geografica.
- (Figurat) Ensemble de causas en granda quantitat.