desencarnat

Occitan

Etimologia

De desencarnar

Prononciacion

lengadocian, gascon /dezeŋkaɾˈnat/, /dezeŋkaɾˈnat/

provençau /dezẽⁿkaʀˈnat/, /dezẽⁿkaʀˈnat/

Sillabas

de|sen|car|nat

Adjectiu

desencarnat

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
	Singular	Plural
Masculin	desencarnat	desencarnats
	[dezeŋkaɾˈnat]	[dezeŋkaɾˈnats]
Femenin	desencarnada	desencarnadas
	[dezeŋkaɾˈnaðo̞]	[dezeŋkaɾˈnaðo̞s]

1. Que la carn a quitat; qu'es pas del mond dels vivents.
2. (figurat) Alunhat de la realitat, de las causas terrèstras.

Parents

• encarnacion
• encarnar
• encarnat

Traduccions

alemand: körperlos (de) anglés: disembodied (en), disincarnate (en), unembodied (en) basc: catalan: desencarnat (ca)

espanhòl: desencarnado (es) francés: désincarné (fr) italian: disincarnato (it) portugués: desencarnado (pt)

Forma de vèrb

desencarnat

1. participi passar al masculin singular de desencarnar

Catalan

Etimologia

De desencarnar

Prononciacion

[?]

Sillabas

de|sen|car|nat

Adjectiu

desencarnat

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	desencarnat	desencarnats
Femenin	desencarnada	desencarnades

1. desencarnat ^(oc)

Forma de vèrb

desencarnat

1. participi passar al masculin singular de desencarnar