dignitari

Occitan

Etimologia

Del latin dignitarius.

Prononciacion

lengadocian /dinniˈtaɾi/, /dinniˈtaɾi/

gascon /dingniˈtaɾi/, /dingniˈtaɾi/

provençau /dingniˈtaʀi/, /dingniˈtaʀi/

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
dignitari	dignitaris
[dinniˈtaɾi]	[dinniˈtaɾis]

dignitari masculin, (femenin: dignitària)

1. Lo possedís una dignitat.
2. Lo que recebèt una carga, una foncion o un títol que li concedís lo respècte, la consideracion e tanben un reng d’importància dins la societat, mejans l’Estat, la religion o l’armada.

Traduccions

alemand: Würdenträger (de), Dignitar (de), Dignitär (de) anglés: dignitary (en) basc: catalan: dignatari (ca), dignitari (ca)

espanhòl: dignatario (es) francés: dignitaire (fr) italian: dignitario (it) portugués: dignatário (pt)

Catalan

Etimologia

Del latin dignitarius.

Prononciacion

[?]

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
dignitari	dignitaris

dignitari masculin, (femenin: dignitària)

1. dignitari ^(oc).