discòrdia

Occitan

Etimologia

Del latin discordia.

Prononciacion

/dis'kɔɾðjo̞/, /dis'kɔɾðjo̞/, provençau /dis'kɔʀdjo̞/, /dis'kɔʀdjo̞/

Sillabas

dis|còr|dia

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
discòrdia	discòrdias
[dis'kɔɾðjo̞]	[dis'kɔɾðjo̞s]

discòrdia femenin

1. Dissencion violenta e durabla entre doas o mai personas que los pòrta a l’enemistat, e a l'òdi.

Sinonims

• desacordança
• desacòrdi
• dissencion
• malaganha

Antonims

• concòrdia

Traduccions

alemand: Zwietracht (de) anglés: discord (en) basc: catalan: discòrdia (ca)

espanhòl: discordia (es) francés: discorde (fr) italian: discordia (it) portugués: discórdia (pt)

Catalan

Etimologia

Del latin discordia.

Prononciacion

oriental /disˈkɔrdiə/, /disˈkɔrdiə/, occidental /disˈkɔɾðia/, /disˈkɔɾðia/

Sillabas

dis|còr|dia

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
discòrdia	discòrdias

discòrdia femenin

1. discòrdia ^(ca)