domètge

Occitan

Etimologia

Del latin domesticus.

Prononciacion

/duˈmɛd͡ʒe/, /duˈmɛd͡ʒe/

França (Bearn) : escotar « domètge » Lengadocian : escotar « domètge »

Sillabas

do | mèt | ge

Adjectiu

Declinason
Dialècte : lengadocian
	Singular	Plural
Masculin	domètge	domètges
	[duˈmɛd͡ʒe]	[duˈmɛd͡ʒes]
Femenin	domètja	domètjas
	[duˈmɛd͡ʒo]	[duˈmɛd͡ʒos]

domètge masculin

1. Per un animal, lo fach de viure amb l'òme o a proximitat, per oposicion a l'animal salvatge.

Derivats

• adometgir
• adomergir

Sinonims

• domestic

Antonims

• salvatge

Traduccions

anglés: domestic (en) asturian: domésticu (ast) catalan: domèstic (ca)

espanhòl: doméstico (es) francés: domestique (fr)