dontar

Occitan

Etimologia

Del latin domitare.

Prononciacion

/dunˈta/, /dunˈta/

França (Bearn) - Gascon : escotar « dontar »

Sillabas

don| tar

Vèrb

dontar (gascon) (provençau) (vivaroaupenc)

1. Reduire un animal a l'obesissença.

Variantas dialectalas

• domdar (lengadocian), (auvernhat)
• dondar (lemosin), (provençal), (auvernhat)

Traduccions

alemand: zähmen (de) anglés: tame (en) basc: catalan: domar (ca)

espanhòl: domar (es) francés: dompter (fr) italian: domare (it), addomesticare (it), addestrare (it) portugués: domar (pt)

Conjugason

Gascon

Infinitiu	dontar
Gerondiu	dontant
Participi passat
	singular			plural
masculin	dontat			dontats
femenin	dontada			dontadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	jo	tu	eth era	nosautes nosautas	vosautes vosautas	eths eras
Present	donti	dontas	donta	dontam	dontatz	dontan
Imperfach	dontavi	dontavas	dontava	dontàvam	dontàvatz	dontavan
Preterit	dontèi	dontès	dontè	dontèm	dontètz	dontèn
Futur	dontarèi	dontaràs	dontarà	dontaram	dontaratz	dontaràn
Condicional	dontarí	dontarés	dontaré	dontarem	dontaretz	dontarén
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	jo	tu	eth era	nosautes nosautas	vosautes vosautas	eths eras
Present	donti	dontes	donte	dontem	dontetz	donten
Imperfach	dontèssi	dontèsses	dontèsse	dontèssem	dontèssetz	dontèssen
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	jo	tu	eth era	nosautes nosautas	vosautes vosautas	eths eras
Afirmatiu	—	donta !	—	dontem !	dontatz !	—
Negatiu	—	ne dontes pas !	—	ne dontem pas !	ne dontetz pas !	—