embriagar

Occitan

Etimologia

De embriac.

Prononciacion

/embriaˈɣa/, /embriaˈɣa/

França (Bearn) : escotar « embriagar »

Vèrb

embriagar

1. Far venir embriac.

s'embriagar vb. pronom.

1. Se far venir embriac.

Parents

• embriac
• embriagada
• embriagadura
• embriagaire

Variantas dialectalas

• esniurar (lemosin)

Traduccions

alemand: berauschen (de) anglés: to get drunk (en) catalan: embriagar (ca), emborratxar (ca) espanhòl: embriagar (es), emborrachar (es)

francés: enivrer (fr) naut sorab: wopojeć (hsb) imperfectiu, wopojić (hsb) perfectiu, wopojować (hsb) imperfectiu

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	embriagar
Gerondiu	embriagant
Participi passat
	singular			plural
masculin	embriagat			embriagats
femenin	embriagada			embriagadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	embriagui embriague	embriagas	embriaga	embriagam	embriagatz	embriagan
Imperfach	embriagavi	embriagavas	embriagava	embriagàvem	embriagàvetz	embriagavan
Preterit	embriaguèri	embriaguères	embriaguèt	embriaguèrem	embriaguèretz	embriaguèron
Futur	embriagarai	embriagaràs	embriagarà	embriagarem	embriagaretz	embriagaràn
Condicional	embriagariái	embriagariás	embriagariá	embriagariam	embriagariatz	embriagarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	embriague	embriagues	embriague	embriaguem	embriaguetz	embriaguen
Imperfach	embriaguèssi	embriaguèsses	embriaguès embriaguèsse	embriaguèssem	embriaguèssetz	embriaguèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	embriaga !	—	embriaguem !	embriagatz !	—
Negatiu	—	embriagues pas !	—	embriaguem pas !	embriaguetz pas !	—
Nòtas