enche

Occitan

Etimologia

De enchaiar.

Prononciacion

lengadocian /ˈent͡ʃe/, /ˈent͡ʃe/

Sillabas

en|che

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
enche	enches
[ˈent͡ʃe]	[ˈent͡ʃes]

enche (lengadocian) , masculin

1. (viticultura) Canèla de la tina.
2. (musica) Lengueta de metal, canavèra o fusta, mobila, qu'obrís e tanca alternativament lo passatge de l’aire dins un canèl, ont ven a vibrar.

Locucions

• banhar l’enche
• Tirar l'enche

Variantas dialectalas

musica

• espiula (gascon)
• lengueta (gascon, òrgue)
• enca, encha (provençau)

Traduccions

pèça d'instrument de musica
alemand: Rohrblatt (de) anglés: reed (en) basc: catalan: llengüeta (ca), ixa (ca)	espanhòl: caña (es), lengüeta (es) francés: anche (fr) italian: ancia (it) portugués: acordeão (pt)

Portugués

Prononciacion

[?]

Sillabas

en|che

Forma de vèrb

enche

1. tresena persona del singular del present de l'indicatiu de encher.
2. segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de encher.