enlusir

Occitan

Etimologia

De lusir.

Prononciacion

/enlyˈzi/, /enlyˈzi/

Vèrb

enlusir

1. Far lusir, rebatre l'enlusida
2. Portar de lutz endacòm
3. (lengadocian) Enduire una paret
4. (figurat) Encantar

Derivats

• desenlusir

Mots aparentats

• enlusida
• enlusiment

Sinonims

Portar la lutz

• esclairar
• far lum
• enluminar

(figurat)

• enfachinar
• falquetar
• pivelar
• embelinar

Traduccions

alemand: erleuchten (de) anglés: light up (en) basc: catalan: encendre (ca), il·luminar (ca)

espanhòl: encender (es), iluminar (es) francés: éclairer (fr) italian: illuminare (it) portugués: iluminar (pt), acender (pt)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	enlusir
Gerondiu	enlusissent
Participi passat
	singular			plural
masculin	enlusit			enlusits
femenin	enlusida			enlusidas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	enlusissi	enlusisses	enlusís	enlusissèm	enlusissètz	enlusisson
Imperfach	enlusissiái	enlusissiás	enlusissiá	enlusissiam	enlusissiatz	enlusissián
Preterit	enlusiguèri	enlusiguères	enlusiguèt	enlusiguèrem	enlusiguèretz	enlusiguèron
Futur	enlusirai	enlusiràs	enlusirà	enlusirem	enlusiretz	enlusiràn
Condicional	enlusiriái	enlusiriás	enlusiriá	enlusiriam	enlusiriatz	enlusirián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	enlusisca	enlusiscas	enlusisca	enlusiscam	enlusiscatz	enlusiscan
Imperfach	enlusiguèsse	enlusiguèsses	enlusiguèsse	enlusiguèssem	enlusiguèssetz	enlusiguèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	enlusís !	—	enlusiscam !	enlusissetz !	—
Negatiu	—	enlusiscas pas !	—	enlusiscam pas !	enlusiscatz pas !	—