esbrotar

Occitan

Etimologia

De brotar

Prononciacion

lengadocian /esβɾuˈta/, /esβɾuˈta/

provençau /esbʀuˈta/, /esbʀuˈta/

Vèrb

esbrotar

1. Copar los brots inutils.
2. (provençau) Pàisser.

Parents

• brot

Sinonims

copar los brots

• desbrotar
• magencar
• podar

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	esbrotar
Gerondiu	esbrotant
Participi passat
	singular			plural
masculin	esbrotat			esbrotats
femenin	esbrotada			esbrotadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	esbroti esbrote	esbrotas	esbrota	esbrotam	esbrotatz	esbrotan
Imperfach	esbrotavi	esbrotavas	esbrotava	esbrotàvem	esbrotàvetz	esbrotavan
Preterit	esbrotèri	esbrotères	esbrotèt	esbrotèrem	esbrotèretz	esbrotèron
Futur	esbrotarai	esbrotaràs	esbrotarà	esbrotarem	esbrotaretz	esbrotaràn
Condicional	esbrotariái	esbrotariás	esbrotariá	esbrotariam	esbrotariatz	esbrotarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	esbrote	esbrotes	esbrote	esbrotem	esbrotetz	esbroten
Imperfach	esbrotèssi	esbrotèsses	esbrotès esbrotèsse	esbrotèssem	esbrotèssetz	esbrotèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	esbrota !	—	esbrotem !	esbrotatz !	—
Negatiu	—	esbrotes pas !	—	esbrotem pas !	esbrotetz pas !	—
Nòtas

Catalan

Etimologia

De brotar

Prononciacion

Oriental: central /əzbɾuˈta/, /əzbɾuˈta/, balear /əzbɾoˈta/, /əzbɾoˈta/, /əzbɾuˈta/, /əzbɾuˈta/

Occidental: nord-occidental /ezβɾoˈta/, /ezβɾoˈta/, valencian /ezβɾoˈtaɾ/, /ezβɾoˈtaɾ/

Vèrb

esbrotar

1. Copar los brots inutils.