etèrn

Occitan

Etimologia

Del latin aeternus.

Prononciacion

/eˈtɛɾn/, /eˈtɛɾn/

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	etèrn	etèrns
	[eˈtɛɾn]	[eˈtɛɾns]
Femenin	etèrna	etèrnas
	[eˈtɛɾno̞]	[eˈtɛɾno̞s]

etèrn

1. Qu'aguèt pas de començament e qu'aurà pas jamai de fin.
   • Una vertat etèrna.
2. Qu'aurà pas jamai de fin tot ben qu'aja un començament.
   • La vida etèrna.
3. (iperbolic) Que deu durar tant de temps ; que se'n sap pas la fin.
   • Aquela una guèrra paréis etèrna.
4. Que se repetís o qu'es repetit tròp sovent.
   • Se reclams etèrns.

Variantas dialectalas

• etèrne

Sinonims

• eternal / eternau

Derivats

• eternalament
• Paire etèrn
• repaus etèrn

Parents

• eternitat

Traduccions

alemand: ewig (de) anglés: eternal (en), everlasting (en) (2) basc: betiereko (eu) catalan: etern (ca)

espanhòl: eterno (es) francés: éternel (fr) italian: eterno (it) portugués: eterno (pt)