fichoirar

Occitan

Etimologia

Del latin vulgar *fīg(i)cāre, frequentatiu sul classic fīgere, «clavar»

Prononciacion

/fit͡ʃujˈɾa/, /fit͡ʃujˈɾa/

Vèrb

fichoirar

1. Far dintrar un fisson dins quicòm.
2. Pescar amb una fichoira.

Variantas dialectalas

• fitoirar

Derivats

• fichoirada
• fichoiraire
• fichoira

Sinonims

arponar foissinar Far dintrar un fisson espintar estacar ficar plantar

Pescar amb una fichoira agarrir agulhonar furgalhar secutar tarridar