finesa
Aparéncia
Occitan
Etimologia
Prononciacion
- lengadocian /fiˈnezo̞/
- provençau /fiˈnezə/
- :Lengadocian : escotar « finesa »
Sillabas
fi|ne|sa
Nom comun 1
| Declinason | |
|---|---|
| Dialècte : lengadocian | |
| Singular | Plural |
| finesa | finesas |
| [fiˈnezo̞] | [fiˈnezo̞s] |
finesa (lengadocian) , (provençau) ; femenin
- Qualitat de çò qu'es fin, prim o menut.
- Qualitat çò qu'a una forma delicada e agradabla.
- Delicadesa, en parlant dels senses, de la ment...
- Engana, artifici.
Variantas dialectalas
- finessa (gascon)
Sinonims
Traduccions
Nom comun 2
| Declinason | |
|---|---|
| Dialècte : lengadocian | |
| Singular | Plural |
| finesa | finesas |
| [fiˈnezo̞] | [fiˈnezo̞s] |
finesa femenin
- Femna del pòble finés.
Traduccions
Forma d'adjectiu
finesa
- Femenin singular de finés.
Catalan
Etimologia
Prononciacion
- oriental /fiˈnɛzə/
- occidental /fiˈneza/
Sillabas
fi|ne|sa
Nom comun 1 e 2
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| finesa | fineses |
finesa femenin
Forma d'adjectiu
finesa
- Femenin singular de finés.
Espanhòl
Etimologia
- De finés
Prononciacion
- /fiˈnesa/
Sillabas
fi|ne|sa
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| finesa | finesas |
finesa femenin
- Femna del pòble finés.
Forma d'adjectiu
finesa
- Femenin singular de finés.