floret

Occitan

Etimologia

De flor amb lo sufix -et.

Prononciacion

lengadocian, gascon /fluˈɾet/, /fluˈɾet/

provençau /fluˈʀe/, /fluˈʀe/

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
floret	florets
[fluˈɾet]	[fluˈɾets]

floret masculin

1. (Armas) Espasa de lama amb seccion carrada sens fial, la punta es tanben desafilada e protegida de pèl.
   1. Una de las disciplinas de l’escrima.
2. Fil| brut de seda, de lana.
   1. Mena d'estòfa d'aqueles fials
3. Flor de farina

Catalan

Etimologia

De flor amb lo sufix -et.

Prononciacion

Balearic /floˈɾət/, /floˈɾət/

Central /fluˈɾɛt/, /fluˈɾɛt/

Valencian /floˈɾet/, /floˈɾet/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
floret	florets

floret masculin

1. (escrima) floret ^(oc)
2. (figurat) Còla de personas o de causas de tria.

Anglés

Etimologia

Del francés ancian florete, diminutiu de flor

Prononciacion

Reialme Unit (Southern England) : escotar « floret »

Prononciacion

/floˈɾət/, /floˈɾət/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
floret	florets

floret

1. (botanica) floron